Mensen hebben het recht zich te verenigen om op te komen voor hun sociale rechten, als werknemers in vakbonden, of als patiënten in ziekenfondsen. Tegelijk is het maar normaal dat de overheid deze sociale rechten garandeert via een klantvriendelijke dienstverlening. Maar zo loopt het echter niet in België.

 

Wie wil rekenen op een deftige behandeling, wordt haast gedwongen zich aan te sluiten bij de christelijke, socialistische of liberale zuil en hun organisaties. Nochtans vervullen zij taken die ook perfect door de overheid kunnen worden gedaan, zoals het uitbetalen van uitkeringen. Bestaat er dan een socialistische en liberale manier om een overschrijving te doen? Maar ook in andere sectoren van de samenleving bestaan deze kunstmatige scheidingslijnen nog: in het onderwijs, in de ziekenhuizen, enzovoort. Zo worden mensen in hokjes gestopt, terwijl zij net een gelijke behandeling verdienen. Waarom wordt het recht op euthanasie anders toegepast in katholieke ziekenhuizen? De samenleving evolueert. Het wordt tijd dat deze machtsstructuren zich daaraan aanpassen.